Sunday Times Books LIVE Community Sign up

Login to Sunday Times Books LIVE

Forgotten password?

Forgotten your password?

Enter your username or email address and we'll send you reset instructions

Sunday Times Books LIVE

LAPA Uitgewers

@ Sunday Times Books LIVE

Archive for the ‘Fiction’ Category

Nie te veel bloed nie. Net genoeg spanning. Hope menslikheid: Isa Konrad se Doodsake op Karibib is ’n opkrullekkerboek

Inspekteur Conrad Dorfling is terug! Isa Konrad laat die sonderlinge speurder van Karibib, Conrad Dorfling, weer krap waar daar ’n lyk is.

Sommer gou-gou ontdek Dorfling twee goed, nee drie:

• Die lyk is oud. Dit gaan moeite kos om uit te vind wat aangaan.
• Alet Gouws is terug in Karibib. Hoekom weet hy nie, maar hy is nie seker dat dit goeie nuus is nie, want…
• die hele polisiestasie weet skynbaar reeds van sy en Alet se afskeidsoen …

Conrad weet nie wie se lyk dit is nie, maar hy is dankbaar dat dit ’n geraamte is, ’n doodloopsaak dus. Hy kan nie twee moorde in twee weke onder sy neus laat gebeur nie. Boonop krap Alet se teenwoordigheid hom om. Hy het regtig gedink daardie soen was vaarwel. Sy is ’n mooi vrou en Con se vorige huwelik het rampspoedige gevolge gehad. Hy is bang, want hoekom het sy skielik teruggekom Karibib toe?

Intussen warm sy doodloopsaak op. Binnekort is hulle op soek na ’n tweede lyk, en binne in sy eie lyf bewe die geraamtes in hulle kaste.

Doodsake op Karibib volg op Moord op Karibib. Doodsake op Karibib word uit die manlike hoofkarakter, Dorfling, se perspektief aangebied. Dorfling is lieflike, onbeholpe karakter met ’n goeie hart. Daar is iets van Sally Andrews se “Detective Kannemeyer” te bespeur, maar Dorfling ontwikkel in ’n unieke, Namibiese speurder.

Konrad se fyn waarnemingsvermoë en lekker sin vir humor, asook haar deerniswekkende karakters, sorg vir ’n opkrullekkerboek. Nie te veel bloed nie. Net genoeg spanning en hope menslikheid, soos styfgeklitste room, bo-op.

Boekbesonderhede


» read article

Die versmorende effek van die huishoudelike alledaagse is die hoofbron van konflik in Elsa Hamersma se domestic noir roman, Die Mense Langsaan

Die Mense LangsaanChristine wil van Frikkie, haar man, ontslae raak. Moord maak meer sin as egskeiding, veral nadat hy baie geld op die Lotto wen wat hy nie met haar deel nie, maar dan trek daar ’n geskeide man met ’n volwasse dogter langs haar in. Wanneer Frikkie op ’n onverklaarbare wyse by die trap in die huis afval, is die speurders en Christine suspisieus oor haar nuwe buurman. Christine, nou die ryk weduwee, trou gou weer en trek saam met haar nuwe man na ’n veiligheidslandgoed.

’n Eertydse kollega van Christine, Zebith, is haar nuwe buurvrou. Mettertyd kom Christine agter dat die huis waarin sy en haar nuwe man bly, ’n bloedige geskiedenis het. Zebith ken die geskiedenis en was betrokke by die inwoners. Sy ly aan postraumatiese stres en wroeg omdat sy skuldig voel oor wat in die huis langs hare gebeur het. Saam met die skuldgevoel moet sy ook die pyn van haar gebroke hart hanteer.

Die twee buurvroue het albei die mans saam met wie hulle gewoon het, verloor en albei het skouers geskuur met gewelddadige dood. Daar kan tog nie nog onvoorsiene tragedies vir hulle voorlê nie?

*

Domestic noir: Elders het boeke soos The girl on the train, wat as domestic noir bekendstaan, opslae gemaak. Hamersma val ook in die kategorie. Die versmorende effek van die huishoudelike alledaagse is die hoofbron van konflik. Hamersma se boek het egter ’n unieke storie, reg vir die Suid-Afrikaanse mark.

Chanette Paul, LAPA Uitgewers se manuskripontwikkelaar, sê: “Dis altyd verblydend wanneer skrywers nuwe genres in Afrikaans aanpak. Die noir-genres, en spesifiek domestic noir, is deesdae baie gewild. Ek is dus bly Elsa het hierdie tendens op die proef gestel.”

Jeanette Ferreira, teksredakteur, sê: “Dit is die beste van Elsa se romans wat ek ooit gelees het. Die bisarheid, die droefheid, die sameloop van omstandighede het my so geboei dat ek nie die teks wou neersit nie. Well done!”

Boekbesonderhede


» read article

Bellissimo! Jaco Jacobs doen dit in Italiaans!

LAPA Uitgewers is trots om aan te kondig dat vertaalregte vir Jaco Jacobs se bekroonde jeugroman ’n Goeie dag vir boomklim pas deur nog ’n groot internasionale uitgewery opgeraap is.

Die Italiaanse uitgewery Rizzoli het suksesvol teen ’n mededingende uitgewershuis gebie om die Italiaanse vertaalregte vir Jaco se boek te bekom.

Rizzoli is een van die grootste uitgewerye in Italië en wêreldbekende skrywers soos John Green (The Fault in Our Stars), Cressida Cowell (How to Train Your Dragon) en Michael Morpurgo (War Horse) se boeke word deur hulle in Italiaans uitgegee.

“Ek is steeds ietwat verstom,” sê Jaco, “en natuurlik baie dankbaar. Dit is ’n ongelooflike voorreg om te sien hoe Marnus en Leila, die twee hoofkarakters in my storie, die kans kry om nou regoor die wêreld te gaan boomklim!”

’n Goeie dag vir boomklim is die verhaal van Marnus, ’n gefrustreerde middelkind, wat hom een Desembervakansie laat ompraat om saam met ’n meisie in ’n boom te klim om te probeer keer dat die plaaslike owerheid dit afsaag.

’n Londense uitgewery, Oneworld Publications, het ’n Goeie dag vir boomklim verlede maand wêreldwyd in Engels gepubliseer. Die boek is tans ook in Suid-Afrika te koop as A Good Day for Climbing Trees.

In Oktober verskyn nog een van Jaco se boeke, Oor ’n motorfiets, ’n zombiefliek en lang getalle wat deur elf gedeel kan word, oorsee as A Good Night for Shooting Zombies.

’n Goeie dag vir boomklim was in 2016 die wenner van die kykNET/Rapport-prys se filmkategorie. Filmregte vir die boek is sedertdien aan M-Net toegeken.

Boekbesonderhede


» read article

Jojo Richter is terug. En hierdie keer het sy moontlik met buiteruimtelikewesens te doene…

… _ _ _ …
Suider-Afrikaanse VVV-bulletin
Soek op Google om meer besonderhede oor elke gebeurtenis te kry

 
1956: ’n Reeks foto’s van VVV’s deur Elizabeth Klarer. Klarer beweer sy het ’n kind gehad by ’n buiteruimtelikewese genaamd Akon. Omgang en geboorte het op ’n planeet naby Alpha Century plaasgevind. Foto’s blykbaar vernietig, die Suid-Afrikaanse regering weier om kommentaar te lewer.

1974: Peter en Frances MacNorman ontvoer naby Beitbrug, oortreders nie menslik nie. Geen optrede van die Suid-Afrikaanse of Rhodesiese regerings nie.

1979: ’n Krugersdorp-ma en haar seun word genooi deur vreemde wesens om na ’n nuwe planeet te vlieg. Geen kommentaar van owerhede nie.

1982: Suid-Afrikaanse troepe op die Mosambiekse grens skiet op ’n inkomende tuig, want hulle dink dit is ’n MiG. Die tuig stort neer, is totaal onbekend. Insittendes dood, liggame is nie menslik nie. Lyke gevlieg na Ysterplaat in Kaapstad voordat die CIA hulle na die VSA neem. Sommige offisiere verbreek die stilswye, maar word nie deur hul seniors ondersteun nie.

1989: Suid-Afrikaanse Lugmag-vlieëniers skiet ’n vreemde tuig af. Dit val in Botswana. Insittendes lewendig in hegtenis geneem; blyk nie menslik te wees nie. Botswana-regering reik geen verklaring uit nie.

1995: SANW se spesiale magte gevlieg na die toneel in Lesotho waar ’n tuig neergestort het. Drie insittendes word lewendig in hegtenis geneem; ooggetuies beweer hulle was nie menslik nie. Lesotho-regering maak geen kommentaar bekend nie.

2005: Verskeie koerante en sosialemediabladsye publiseer foto’s, video’s en ooggetuieverslae van groen flitse in die atmosfeer rondom Kaapstad. Die SA regering bly stil.

2018: Chanette Paul publiseer Uit die bloute, ’n omvattende stuk navorsing deur die navorser Jojo Richter oor ontvoerings, moorde en vreemde, mensagtige wesens in die Akkedisberge naby Hermanus. Tot dusver het die Suid-Afrikaanse regering nie ’n woord gesê nie.

PERSVRYSTELLING: Jojo Richter is terug.
Deur Izak de Vries van LAPA: kolkolkol streepstreepstreep kolkolkol

Jojo Richter, die heldin van Siende blind, Raaiselspieël, Ewebeeld en Paaiboelie is terug.

Vrae gevra deur Jojo: Wat maak die groep vroue in die Akkedisberge wat wag vir moederskip vanaf die Pleiade-sterrestelsel? Is hulle stapelgek, of steek daar iets in hulle bewerings dat die regering die feite oor kontak met ruimtewesens verdoesel?

Daardie regter wat deur ’n boogskutter op rolskaatse vermoor is: Hoekom lyk die moordenaar soos iemand uit die buitenste ruimte?

Is die vroue van die VVV-groep vredeliewende vegetariërs, of koelbloedige moordenaars? Hoekom word Jojo word deur ’n hommeltuig dopgehou?

Uit die bloute is by toonaangewende handelaars asook direk by LAPA Uitgewers beskikbaar.

JOJO is tans om veiligheidsredes nie vir onderhoude beskikbaar nie.
 

Boekbesonderhede


» read article

Liefhebbers van spanningsverhale – hiérdie erg klaustrofobiese riller is ’n moet-lees!

Reine Duvenage word geteister. Die sluipjagter speel met haar, maak haar bang en geniet haar vrees. Sy soek hulp, maar ander lag vir haar.

Uiteindelik word sy wreed aangeval. Nou lag niemand meer nie, veral nie toe dit blyk dat die wreedaard moontlik steeds aktief is nie.

Hoe leef ’n vrou met die wete dat daar ’n man rondsluip wat beloof het om haar leed aan te doen? Hoe begin ’n mens oor?

Onder ’n vals naam probeer Reine weer, maar haar poging om anoniem te bly, word bemoeilik toe ’n aantal mans uit haar verlede onverwags in die dorp opdaag waar sy skool hou. Hoekom nou? Is daar ’n rede voor?

Toe die tekens van die sluiper se nabyheid weer al hoe duideliker word, moet Pieter Taljaard, die speurder, alles doen om dié keer nie die te fouteer nie, want almal weet dat Reine nie ’n tweede keer sal kan ontsnap nie.

Watter een van hierdie mans was dit wat haar laas aangeval het? Of staar sy al weer haar vrees in die gesig en nie die werklikheid nie?
 

Hierdie keer lag niemand vir haar nie, maar hoe kan sy beskerm word teen ’n gesiglose persoon wat aan niemand bekend is nie?

Kan Taljaard, ’n gewone, feilbare mens, die regte inligting kry uit die polisie se ewe feilbare stelsels?

Bets Smith skep opsetlik gewone mense. Ja, Reine is mooi, maar sy is ’n plaasmeisie soos baie ander wat deelneem aan kompetisies op universiteit. Die res van die karakters is mans en vroue wat ons ken, juis daarom is hierdie boek soveel meer kloustrofobies. Dit kan met enige een gebeur. Smith het dalk té lank in ander se skaduwees beweeg, maar stil-stil het sy reeds meer as 100 000 Afrikaanse boeke verkoop. Hierdie boek wys dat sy met groot honde kan draf.

Bets is getroud met Pieter Smith en hulle bly in Witrivier, daarom is die laeveld van Mpumalanga so ’n belangrike ruimte is in haar boeke.

Boekbesonderhede


» read article

Kristel Loots se Blom in die hare is ’n donker roman wat siniese vrae vra oor die samelewing se borrelgomidees van die liefde en die huwelik

Blom in die hare is ’n donker kragtoer.

Kaila is g’n Salomo nie, waarom moet sy nou keuses maak soos hy?

Die leser loop die pad met Kaila vanaf haar hoërskooljare tot Kaila se seun in die hoërskool is. Daar is mooi én bitter oomblikke op haar pad. Telkens is daar keuses wat opduik in die roman, maar uiteindelik, is daar een wat haar die seerste maak: Haar seun se meisie is swanger. Wie se kant moet sy kies? Die jong man met die pyn in sy oë, of die ongebore baba? Die ma van die ongebore baba is boonop die dogter van hóm wat sy heimlik gehoop het vir háár ’n bietjie plesier sou kon bied.

Kaila ken van verwerping. Sy is agterlaat deur ’n vreemde vrou en toe aangeneem deur ’n ewe wêreldvreemde vrou wat toe ook sommer eendag verdwyn het. Haar eerste liefde was haar Wiskunde-onnie, wat ook oornag verdwyn. Blom in die hare is ’n donker roman, een wat siniese vrae vra oor die samelewing se borrelgomidees van die liefde en die huwelik.

Tog: Die boek bied hoop. Die laaste bladsy in hierdie boek is ’n hoogtepunt, dit bring alles bymekaar en bring ’n enorme verligting aan die leser.

Loots krap op plekke waar ander nie wil nie. Juis daarom is daardie laaste bladsy so belangrik! Regdeur die boek is daar pragtige oomblikke, maar die liefde kan ook seermaak, dit word nooit ontken nie.

Kaila weet, o sy weet, ’n mens het meer nodig as ’n blom in jou hare om gelukkig te wees. Maar wat doen jy as jou aanneemma jou geleer het dat ’n blom jou enigste verweer teen die wêreld is?
Saam met Kaila leer die leser ook die bittersoet geheim van die blomme ken.

Blom in die hare is Kristel Loots op haar beste. Sy beskryf die leefwêreld van gewone vroue van verskillende ouderdomme en verskillende figure. Loots skryf met ontsettende patos, maar weet ook hoe om deurgaans humor te gebruik. Jy lag, jy lag, dan pink jy ’n traan saam met die karakters.

Hierdie doyenne van Afrikaanse vrouefiksie het al weggestap met ’n ATKV-Woordveertjie vir Liefdesromans, en met baie lesers se goedkeuring.

Boekbesonderhede


» read article

Die Vyfde Aspoester delf in die lewenslange invloed wat geweld (in al sy vorms) op die psige van ’n mens kan hê

Dié boek gaan jou in die maag skop.

Die vyfde Aspoester begin met ’n donkerkopmeisie wie se liggaam in ’n agteraf hotel in ’n Aspoester-uniform gevind word. Haar linkervoet se tone is afgesny sodat die voet in die glasskoen kon pas. Haar oë is netjies verwyder. Daarna is haar nekaar gekloof sodat sy kon doodbloei.

“Hoe sal jy voel as ek dieselfde met jóú dogter doen? Haar naam is mos Franci?” Dit is wat die elektronies vermomde stem vir doktor Olaf Demeyer, forensiese profileerder, vra terwyl hy die dossierfoto’s van die moordtoneel bestudeer.

“Hoekom sou jy dieselfde met my dogter wou doen?”

’n Koggellaggie klink op. “Dit is wat jy moet uitvind, Doktor. Kom ons kyk of jy werklik so baie vir verontregde vroue omgee soos wat die media beweer. En kom ons kyk of jy my betyds met jou agtste sintuig kan uitoorlê.”

Die lyke van nog drie meisies word binne ’n paar dae gevind. Olaf besef hy sal baie diep in sy eie donker profiel moet delf na die waarheid as hy wil verhoed dat sy enigste dogter die vyfde slagoffer van die Aspoestermoordenaar word.

Herinneringe aan sy traumatiese kinderjare, sy oordrewe skuldgevoelens en sy fobie vir lemme, maak nie sy taak vir hom ligter nie. Intussen voel hy hoe die uurglas baie vinnig vir Franci leeg loop.

Wat maak die boek anders? Die Vyfde Aspoester delf in die lewenslange invloed wat gesinsgeweld, asook geweld in die algemeen, op die psige van ’n mens kan hê. Dit ondersoek ook die invloed wat geweld teen vroue en kinders op die samelewing het. Kwessies soos pedofilie, geestesversteuring en seksverslawing word aangespreek teen die agtergrond van ’n reeks bisarre misdade waarin jong meisies grusaam vermink word voordat hulle sterf.

Jan Vermeulen publiseer sy eerste kortverhaal, Die Sneeuprins van Alaska, toe hy net veertien jaar oud is in 1976 in die destydse jeugtydskrif Patrys. Sy debuutroman van 1998, Die Laaste Dans, is ’n grensoorlogroman en haal die kortlys van die Eugene Marais-prys. Intussen rig hy ook stringe pryse in vir sy uitstekende jeugromans.

Boekbesonderhede


» read article

Aandag, krimivrate! Die volledige Thys Krige-reeks is nou weer in druk!

Thys Krige is so cool soos James Bond en so rats soos Chuck Norris. Hy was op ’n bitter jong ouderdom reeds ’n kaptein in die polisie, maar besluit toe om privaat te werk.

Onder die hardwasbuitekant het Thys ’n besonder sagte hart.

Die volledige reeks is nou weer in druk.

Dieper as die bloed

Thys Krige se dryfveer is die onopgeloste moord op sy pa.

Die enigste leidraad wat hy het is iemand wat hy daardie aand vlugtig naby die toneel gesien het, en die woorde wat die man vir hom gese het: “Kyk dieper as die bloed.”

Sy ondersoek na die moord op twee sakemanne lei Krige na die onopgeloste moord op ‘n model.

Hy krap ‘n misdaadsindikaat van korrupte sakemanne en senior polisie-offisiere oop; mense wat hulself as bo die wet beskou; mense wat nie skroom om wie in hul pad kom uit die weg te ruim nie.

In die proses kry Krige oproepe van ‘n geheimsinnige persoon wat nie alleen sy vordering met die ondersoek dophou nie, maar ook duidelik baie van hom weet.

In hul gesprekke se die man by herhaling vir hom: “Kyk dieper as die bloed.”
 

Ou bloed

Thys Krige soek al vyftien jaar na sy pa se moordenaar. Wat hy nie geweet het nie, is dat hy ’n vennoot in hierdie soektog het. Ou bloed volg Venter se vorige roman, Dieper as die bloed, op.
 
 
 
 
 
 

Waar boosheid broei

Thys Krige is uit die speurdiens en rigtingloos.

Hy is bekommerd oor die reeks artikels wat Robyn Arendse oor kindersmokkelary skryf, en waarsku haar dat haar veiligheid in gedrang mag wees. Dit plaas ‘n stremming op hul verhouding.

Sy word ook gedreig om op te hou skryf aan die artikels.
 
 
 

Plasenta

Teen die einde van die derde boek, Waar boosheid broei, is Thys Krige se loopbaan by ’n laagtepunt. In Plasenta tel hy die stukkies op en besluit om die laaste hoofstukke van sy troebel verlede af te sluit.

Thys kyk sy demone in die oë en begin die ontvoering van sy halfsuster, Karen Borijn, én die dood van sy minnares, Robyn Arendse ondersoek. Karen is meer as vyftien jaar gelede, op twaalfjarige ouderdom ontvoer. Die vraag is of sy nog leef, en indien wel, in watter toestand sal sy wees as hy haar opspoor? Jong meisies word vir die sekshandel ontvoer en Thys weet dit.

Sy speurvernuf bring hom op die spoor van ’n Turkse sluipmoordenaar wat hom na Maputo toe lei vanwaar ontvoerde meisies verskeep word na Pakistan.

Danksy ’n intense binnegeveg in die sindikaat, verkry Thys die nodige inligting wat hom moontlik van aangesig tot aangesig kan bring met die man wat destyds sy kloue in Karin, Thys se halfsussie, geslaan het.

Dié leidrade neem hom na Ciprus.

Die probleem is, die huis daar op Ciprus waarin al die geheime bewaar is, word deur gewapende wagte bewaak. Krige is versigtig, maar word wel deur die wagte gevange geneem … Nou moet die leser maar self verder lees, want aan die binnekant van dié vesting weet Thys skielik wat hom te doen staan.

In hierdie boek word talle van die vrae waarmee die leser in die vorige boek gestrand was, beantwoord, en Thys se lewe én speurwerk bereik nuwe hoogtes. Sal hy egter oorleef om hierdie suksesse te smaak?

Brand

Hoë politici sweer saam om Suid-Afrika in ’n diktatorskap te dompel. Die armes het genoeg gehad en kom in opstand. Die land brand. Mense vir wie Thys Krige omgee, kry seer. Iemand moet daarvoor boet.

Hierdie keer word hy betrek by korrupsie en komplotte op regeringsvlak. ’n Korrupte president speel in die hand van buitelandse moondhede met imperialistiese ambisies wat ’n voet in die deur soek. Sagte kolonisasie, noem mens dit. Staatskaping noem die media dit. Die tentakels daarvan al so diep in die struktuur van mense in sleutelposte dat niemand meer seker is wie betrokke is en wie vertrou kan word nie. In sulke gevalle protesteer mense gewoonlik. Hulle kan byvoorbeeld so aggressief gemaak word dat hulle mekaar begin uitroei. Traangas word gedokter met dwelms wat ten doel het dat mense mekaar te lyf gaan. Grootskaalse chaos maak ’n land onregeerbaar. Dryf die mense se frustrasie tot breekpunt. Sweep hulle teen mekaar op. Maar daar is maniere om hulle stemme stil te kry.

In Krige se stryd het drie vroue deel van sy wêreld geword: sy halfsuster, ’n gestremde IT-spesialis en ’n genie wat die donkerweb met die donkerbewuste in die mens se psige in verband bring. Al drie gaan gebuk onder pyn en trauma, soos Krige, en vir al drie ervaar hy iets wat aan liefde gelykgestel kan word.

“Hy voel die wonderlike pyn wegsak, diep in, dieper, dieper, tot dit sag word en tot rus kom op die koue en harde ding in hom.”

Boekbesonderhede


» read article

Jan Vermeulen nou ook internasionaal bekroon

Die bekroonde skrywer Jan Vermeulen se jeugroman Asem is pas deur IBBY (International Board on Books for Young People) as ereboek in die kategorie vir Afrikaanse jeugliteratuur aangewys, wat beteken Asem sal deel vorm van die internasionale erelyskatalogus wat tweejaarliks deur dié gesaghebbende kinderboekliggaam saamgestel word.

Vermeulen is tans besig om op alle fronte naam te maak.

Asem is as wenner van LAPA Uitgewers se jeugromankompetisie vir 2015 aangewys.
• Teen die einde van 2017 het hy silwer gewen in NB se jeugromankompetisie met Soen.
• Verlede week het ons aangekondig dat Vermeulen ook LAPA Uitgewers se jeugromankompetisie vir 2017 gewen het met Oopmond.
• Oor ongeveer drie weke verskyn Vermeulen se krimi vir volwasse lesers, Die vyfde Aspoester, ook by LAPA Uitgewers.

Van die belangrikste oorwegings wanneer die IBBY-erelys saamgestel word, is dat die boeke op die lys die beste van elke land se kinderliteratuur moet verteenwoordig, en dat dit geskik moet wees vir publikasie regoor die wêreld.

Die boeke op die lys vorm deel van rondreisende uitstallings wat by verskeie internasionale konferensies en literêre feeste te sien sal wees, en sal ook deel vorm van die permanente uitstallings van byvoorbeeld die Internasionale Jeugbiblioteek in München, Duitsland.

Asem vertel die verhaal van Barries Barnard wat by sy vervreemde pa in die Oos-Kaap moet gaan bly ná ’n ongeluk waarin hy en sy vriende onder die invloed van drank en dwelms ’n verkeerskonstabel omry.

Vermeulen sê hy kry gereeld positiewe terugvoering van lesers oor Asem, en die insluiting op die erelys is vir hom ’n groot aansporing.

“Ek is veral baie opgewonde oor die moontlikheid dat Asem tieners en jong mense in ander wêrelddele ook kan bereik en vir hulle dieselfde kan beteken as vir ons eie tieners hier in Suid Afrika.”

Toe Asem as wenner van LAPA Uitgewers se jeugromankompetisie vir 2015 aangewys is, het die beoordelaars dit beskryf as ’n aangrypende, eerlike grootwordverhaal oor verslawing en tweede kanse.

Miemie du Plessis, uitgewer: kinder- en jeugboeke van LAPA Uitgewers, sê Asem is werklik ’n unieke storie wat dié uitsonderlike eer dubbel en dwars verdien. “Daar was nog nooit so iets in Afrikaans nie – ’n boek wat die impak van ’n afwesige pa so brutaal eerlik aanspreek. En omdat dit so ’n wydverspreide probleem in Suid-Afrika is, is die boek honderd persent in die kol wat die tema en die uitvoering daarvan betref. Boonop is die storie en karakters behoorlik ontwikkel, en die leser kan nie anders as om ingetrek te word by Barries en sy wêreld nie.”

Boekbesonderhede


» read article

Wenners van LAPA se Jeugromankompetisie 2017 aangewys

Die wenners van LAPA se Jeugromankompetisie vir 2017 is pas bekend gemaak, en aanhangers van dié genre kan uitsien na drie uitsonderlike wenverhale wat later vanjaar die rakke gaan tref.

Die eerste plek gaan vanjaar aan Jan Vermeulen vir Oopmond, die verhaal van Madelaine Taaibosch wat sewe maande ná haar hartoorplanting begin vermoed die nuwe hart wat in haar borskas klop, is ’n gebroke hart.

Hoewel die dokters haar verseker daar is niks met die skenkerhart verkeerd nie, begin sy vreemde dinge sien – dinge uit die verlede en in die toekoms. Die skrywer vervleg verskillende intriges meesterlik in ’n storie wat wys hoe harte mekaar selfs oor eeue heen kan vind. Vermeulen was ook in 2015 die wenner van hierdie kompetisie met Asem, en is voorheen al twee maal met die Sanlamprys (goud in 2000 en silwer in 2017), die M.E.R.-prys, die Scheepersprys en ’n ATKV-kinderboektoekenning bekroon. In Maart verskyn Vermeulen se krimi, Die vyfde Aspoester, ook by LAPA.

In die tweede plek is Zelda Bezuidenhout met haar debuut-jeugverhaal, As mens geluk kon eet, ’n heerlike grootwordverhaal vol deernis en humor oor Arnelia wat in haar graadnegejaar vasbeslote is om ’n nuwe begin by haar nuwe skool te maak.

Ondanks ’n wankelrige begin maak sy kort voor lank nuwe vriende saam met wie sy ’n kostrok by die skool begin, sy kry die hoofrol in die skool se musical, verloor haar hart op ’n ou met ’n skewe James Franco-glimlag, en vind meer uit oor haar afwesige pa. Die beoordelaars noem hierdie opwindende debuutroman ’n “eerlike, vars, onopgesmukte storie wat jou telkens hardop laat lag”.

Bezuidenhout is van Parys, in die Vrystaat, maar sy het in 2017 ingeskryf by die ATKV-Skryfskool aan die Noordwes Universiteit te Potchefstroom. Sy vertel self:

Die Skryfskool was vir my ’n persoonlike waterskeiding. Dit was net vyf dae lank, maar ek het soveel gesoute en beginnerskrywers met hope talent daar ontmoet.

Ek het nie net geleer hoe die skryfproses werk nie, maar ook hoe die uitgewersbedryf in Suid-Afrika aanmekaarsit. Om die teekan, kon ek skouers skuur met mense soos Prof. Hans du Plessis, kinderboek-grootgees Prof. Franci Greyling, gesoute joernalis/skrywer Carla van der Spuy en die broer-en-suster skrywers Fanie Viljoen en Cecilia Steyn.

Fanie het een of twee werksessies met ons groepie van vier aspirant-jeugboekskrywers gelei. Aan die einde van die week, het ek van sy boeke gekoop en gevra of hy vir my iets voorin sal skryf. In sy boek Pleisters vir die Dooies het hy vir my hierdie woorde geskryf: “Jy gaan beslis publiseer.”

Ek het besluit om hom te glo en het eenvoudig aangehou skryf aan die werk wat ek vir die Skryfskool gestuur het. Twee maande later was dit ’n boek, en dis hoe As mens geluk kon eet die lig gesien het. Deur dit in te skryf vir ’n kompetisie, wou ek eintlik net seker maak iemand lees dit voordat dit later op ’n “slush pile” begin ontbind.

Ek het nie in my wildste drome gedink ek sal ’n prys daarmee wen nie.

Nanette van Rooyen palm vanjaar die derde plek in met haar jeugroman Die sewentiende veer, ’n delikate verhaal oor twee tieners wie se lewens verstrengel raak.

Aan die een kant is daar Lara wat in haar vrye tyd by ’n tatoeëersalon werk, uit ’n ietwat disfunksionele gesin kom, en wonder oor die pa wat sy nooit gehad het nie. Aan die ander kant is daar Alex wat uit ’n kinderhuis kom, ’n vreemde fassinasie met uile het en lyk asof hy Lara agtervolg. Die keerpunt in die verhaal is sestien hartroerende briewe wat Lara in ’n ou hoededoos op haar ma se kas ontdek en wat haar op ’n ontdekkingstog na haar verlede lei.

As skrywer het Van Rooyen geen bekendstelling nodig nie. Sy het in 2011 die LAPA Jeugromankompetisie gewen met Ek was hier, haar kortverhaaldebuut Om te vlerk (2002) is met die RAU-Mardene Marais-prys bekroon, en sy is die skrywer van verskeie kinderboeke asook die volwasse roman Chinchilla.

Die LAPA Jeugromankompetisie is vanjaar vir die derde keer aangebied en met ’n fantastiese oes van 90 inskrywings moes die beoordelaars hul storie deeglik ken. Prysgeld van altesaam R50 000 was vanjaar op die spel: R25 00 vir die eerste plek, R15 000 vir die tweede plek en R10 000 vir die derde plek. Die drie wenverhale word later vanjaar deur LAPA gepubliseer.


» read article